Μια υπόθεση που μας πληγώνει, αλλά δεν πρέπει να μας κάνει να σταματήσουμε να πιστεύουμε στην προσφορά, την αλληλεγγύη και τη δύναμη του ανθρώπου να κάνει το καλό.
Η είδηση που ήρθε στο φως τις τελευταίες ώρες σχετικά με την υπόθεση της ΜΚΟ που φέρεται να συγκέντρωνε χρήματα για παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας, προκαλεί οργή, θλίψη και απογοήτευση. Κυρίως, όμως, γεννά ένα μεγάλο ερώτημα: Πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να εμπιστευόμαστε και να προσφέρουμε, όταν κάποιοι φαίνεται πως εκμεταλλεύονται ακόμη και τον ανθρώπινο πόνο;
Είναι πραγματικά σκληρό να σκέφτεται κανείς ότι άνθρωποι που θέλησαν να βοηθήσουν, προσφέροντας από το υστέρημα ή το περίσσευμά τους, ενδέχεται να εξαπατήθηκαν. Ακόμη πιο οδυνηρό είναι το γεγονός ότι στο επίκεντρο μιας τέτοιας υπόθεσης βρίσκονται παιδιά και οικογένειες που έχουν πραγματική ανάγκη.
Ωστόσο, υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε καμία περίπτωση: Να αφήσουμε μια τέτοια υπόθεση να καταστρέψει την πίστη μας στην ανθρωπιά.
Γιατί η φιλανθρωπία δεν είναι απάτη. Ο εθελοντισμός δεν είναι εκμετάλλευση. Η αλληλεγγύη δεν είναι ένα επικοινωνιακό τέχνασμα. Είναι αξίες που στηρίζουν την κοινωνία μας και δίνουν ελπίδα σε ανθρώπους που βρίσκονται σε δύσκολες στιγμές.
Υπάρχουν αμέτρητοι άνθρωποι, σύλλογοι, ιδρύματα και οργανώσεις που εργάζονται καθημερινά με πραγματική αφοσίωση, χωρίς προσωπικό όφελος, πολλές φορές μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο, χρήματα και ψυχή για να σταθούν δίπλα σε παιδιά, ασθενείς, οικογένειες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Δεν πρέπει να τους αδικήσουμε εξαιτίας εκείνων που, εφόσον επιβεβαιωθούν οι κατηγορίες, επέλεξαν να εκμεταλλευτούν την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Αυτό που χρειάζεται να αλλάξει δεν είναι η διάθεσή μας να προσφέρουμε. Είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγουμε να εμπιστευόμαστε.
Πριν από κάθε δωρεά, μπορούμε να αναζητούμε πληροφορίες για την οργάνωση, να ελέγχουμε τη νόμιμη λειτουργία της, να ζητάμε οικονομική διαφάνεια, αποδείξεις και σαφή ενημέρωση για το πού καταλήγουν τα χρήματα. Να επιλέγουμε οργανισμούς με αποδεδειγμένο έργο και συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Δεν είναι καχυποψία να ζητάς διαφάνεια. Είναι υπευθυνότητα.
Και δεν είναι σκληρότητα να θέτεις ερωτήματα πριν προσφέρεις. Είναι ένας τρόπος να προστατεύεις τόσο τον εαυτό σου όσο και τους πραγματικούς ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια.
Η κοινωνία μας έχει ανάγκη από περισσότερη προσφορά, όχι λιγότερη. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που νοιάζονται, που συγκινούνται, που κινητοποιούνται και δεν προσπερνούν τον πόνο του διπλανού τους.
Ας μην επιτρέψουμε, λοιπόν, σε όσους ενδεχομένως εκμεταλλεύτηκαν την ανθρώπινη ευαισθησία να μας κάνουν αδιάφορους.
Ας γίνουμε πιο ενημερωμένοι, πιο προσεκτικοί και πιο απαιτητικοί απέναντι σε όσους διαχειρίζονται την εμπιστοσύνη μας.
Γιατί η ανθρωπιά δεν πρέπει να πληρώνει το τίμημα της απάτης. Και η καλοσύνη δεν πρέπει ποτέ να γίνει το θύμα της καχυποψίας.
Να συνεχίσουμε να βοηθάμε. Να συνεχίσουμε να πιστεύουμε. Απλώς, αυτή τη φορά, με τα μάτια μας λίγο πιο ανοιχτά.

