Έτος: 2016

Σαν πέσει η νύχτα

Σαν πέσει η νύχτα… «Τί είναι αυτό που κάνει άραγε τόσο γοητευτική τη νύχτα; Γιατί μας έλκει το σκοτάδι; Η νύχτα, λένε, ξυπνά αναμνήσεις, φόβους, μυστικά, κρυφές κινήσεις, έρωτες. Ξυπνά «αμαρτίες» που χωρίς αυτές ίσως να ‘ταν άγευστη η ζωή. Η νύχτα είναι τρόπος. Είναι τόπος. Ένας άλλος τόπος. Μία αρχή κι ένα τέλος. Θυμίζει επιστροφή. Μουσικές, στίχοι, πλήθος έργων περιστρέφονται λυγμικά γύρω απ’ το σκοτάδι. Τα φώτα χαμηλώνουν, οι αισθήσεις δυναμώνουν. Αν αντιστρέφαμε κάπως τους χρόνους της ζωής μας και ζούσαμε περισσότερο νύχτα παρά ημέρα, λέτε να ‘χε άλλη όψη το πέρασμά μας; Με μάτια μισάνοιχτα, μάτια κλειστά ένα ταξίδι που αρχίζει μόνο σαν πέσει η νύχτα…» Γ. Σαράτσης -Τα φώτα «χορεύουν» σε μία πόλη που κρύβει μέσα της μία ομορφιά τα βράδια και ένα μυστήριο που σε γοητεύει και σε τραβά κοντά της. Ελάτε μαζί μας, να ανακαλύψουμε αυτή τη γοητεία με οδηγό τα αγαπημένα μας τραγούδια… Επιμέλεια Προγράμματος : Μαριάννα Ζάχου – Αστέρης Τσαλίκης Πιάνο: Σπύρος Ρασσιάς Ακορντεόν: Αστέρης Τσαλίκης Τραγούδι: Μαριάννα Ζάχου Φιλική συμμετοχή: Βασίλης Τσαρσιταλίδης

«Παράφρων λογισμός»

Συμβαίνει κάποτε με την αναμονή και τη σιωπή δυο να σιωπούν και να περιμένουν… Κάποτε, σε κάποιες περιστάσεις μα βασανιστικότερα, στον έρωτα… Εχθές το βράδυ αργά, λίγο πριν το ξημέρωμα Την ώρα των ποιητών και των τρελών πριν την πρώτη πανσέληνο του Αυγούστου -παράφορο το φεγγάρι, προκλητικά ζωγράφιζε χρυσούς δρόμους φυγής για τη σκέψη στα κύματα- Είπα να έρθω να σε βρω… Είπα ό, τι τόσες και τόσες φορές έχω πει, μα δεν το έκανα… Πάει καιρός… Που να ζεις… που να’ σαι… Καμιά λογική, καμιά τελεία, κανένα τέλος Ολόκληρη και απτή στα μάτια μου μπροστά η εικόνα σου Παντοδύναμη… Είπα θα έρθω να σε βρω, κι ας μην ξέρω που να’ σαι και ποιος το χέρι σου κρατά… Το χέρι που αγάπησα κάθε μικρή των δαχτύλων απόληξη Το χέρι που με κάθε ανάμνηση της αφής του ακόμη δακρύζω Χέρια που σαν τις νότες μέσα τους ακόμη γλιστρώ και χάνομαι στην άβυσσο και στο έρεβος Και δεν μπορώ να υπάρξω μαζί τους, μα ούτε χώρια.. Μάλωσα πάλι με τον ύπνο χθες βράδυ και με ξέχασε… …

Τα «τείχη»…

  Γράφει η Νάντια Στράντζου Είμαστε όλοι ανεξαιρέτως , λίγο ή περισσότερο, σπασμένοι… Μέσα  από την ανασύνθεση των κομματιών μας, φτιάξαμε τον σημερινό μας εαυτό. Ακριβώς αυτό είναι που κάνει τον καθένα τόσο τραγικά μοναδικό… Μας είδαμε να σπάμε, και η αλήθεια είναι πως φοβηθήκαμε μήπως μείνουμε για πάντα στην κατάσταση αυτή… Μήπως η αναδημιουργία μας κάνει κάτι άψυχο, απρόσωπο, κάτι που δεν υπήρξαμε ποτέ… Φοβηθήκαμε, γιατί δεν ξέραμε πως θα είμαστε στο «μετά»… Κάπου μέσα στη δίνη αυτού του φόβου, ήταν που πήραμε τη σοβαρή απόφαση να προστατέψουμε τους εαυτούς μας, μη σκορπίσει ο άνεμος τα κομμάτια… Και φτιάξαμε τα «τείχη»: σωρεύσαμε σκέψεις, βάλαμε κάτω τη λογική μας, παγώσαμε οτιδήποτε θύμιζε συναίσθημα, κάναμε εκκαθάριση σε ανθρώπους και στιγμές και μόλις νιώσαμε μια σχετική ασφάλεια για το δημιούργημά μας, οχυρωθήκαμε καλά. Μπορούσαμε έτσι να συνεχίσουμε. Να εργασθούμε με μανία. Να λειτουργούμε μηχανικά. Να υπάρχουμε σπασμένοι και να πιστεύουμε πως δε θα το καταλάβει κανείς. Τα καταφέραμε περίφημα! Πάμε τώρα στις αλήθειες: όσο ψηλά, ανθεκτικά και άτρωτα και να είναι τα «τείχη» μας, δεν είναι παρά …

Η γεωργία του μέλλοντος

«Πως θα αλλάξει ο γεωργικός τομέας και ο κλάδος των τροφίμων τις επόμενες δεκαετίες» Η τεχνολογία ανέκαθεν αποτελούσε παράγοντα ανάπτυξης και αλλαγής για τον γεωργικό τομέα. Η βελτίωση του γενετικού υλικού, η ανάπτυξη σύνθετων εισροών (λιπάσματα, φυτοφάρμακα) και η εκμηχανοποίηση των καλλιεργειών ήταν καθοριστικής σημασίας για την αύξηση του γεωργικού εισοδήματος και της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων. Αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα προκειμένου να επιτευχθεί η σίτιση του παγκόσμιου πληθυσμού. Βελτίωσε σημαντικά τόσο το εισόδημα του γεωργού όσο και των υπόλοιπων κλάδων που δραστηριοποιούνται στον τομέα των τροφίμων ενώ η ποιότητα της εργασίας βελτιώθηκε σημαντικά. Καθώς η τεχνολογία αναπτύσσεται, ολοένα και περισσότερες καινοτομίες υιοθετούνται στην γεωργία. Η απομακρυσμένη χρήση των γεωργικών μηχανημάτων, η είσοδος της ρομποτικής και η εξέλιξη της γενετικής είναι ορισμένες από τις τεχνολογίες που θα εμφανιστούν στους αγρούς τα επόμενα χρόνια. Οι τεχνολογίες αυτές, κρίνεται πως θα επηρεάσουν αρχικά 70 εκατομμύρια εκμεταλλεύσεις από το σύνολο των 570 εκατομμυρίων. Επιπλέον, καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός υπολογίζεται ότι θα προσεγγίσει το 2050, το ορόσημο των 9.5 δισεκατομμυρίων, ανακύπτει το ερώτημα «Πως θα τραφούν όλοι αυτοί;». Σε αυτό το πλαίσιο, …

Απόδραση

Γράφει η Στράντζου Νάντια Μείνε, αν το θέλεις Σε ό,τι αντέχεις Σε ό,τι πιστεύεις πως μπορείς να δαμάσεις Αν έτσι είσαι…   Μα αν έχεις φτιαχτεί από όνειρο Αν ακόμα μετράς άστρα και ταξίδια Φύγε… γιατί ποτέ δε θα βολευτείς άνετα Δε θα αράξεις στα «πρέπει»…   Φύγε, γιατί δεν υπάρχει θλιβερότερο Από ένα βλέμμα με σπίθα Σε ένα σώμα και μια ψυχή σε ακαμψία…   Διαλύσου, σκορπίσου στους ανέμους να γεννηθείς ξανά μέσα στα χρώματα από τις στάχτες και τους καιρούς.. Ποτέ μην είσαι ο ίδιος αν δεν αντέχεις την ομοιομορφία…   Κι αν δε σου αρέσουν τα λιμάνια και οι στεριές Που φτιάχνει ο κόσμος Αν δε σου αρέσουν τα αναλλοίωτα στον χρόνο Βάλε σε όλα φωτιά σε μια στιγμή Και πέσε να ζήσεις στα κύματα…   Ας παραδέρνεις Μέσα στο χάος σου Θα δεις τα πιο μαγεμένα ηλιοβασιλέματα….   Αυτά που δε θα δουν ποτέ Αυτοί που μένουν σε ό,τι αντέχουν Σε ό,τι μάταια πιστεύουν Πως μπορούν να δαμάσουν….  

Επιχειρηματίες β’ κατηγορίας

Με την έλευση της οικονομικής κρίσης πολλοί επιχειρηματίες κλονίσθηκαν σημαντικά και οι ταμειακές ροές τους άλλαξαν άρδην. Σε αυτό το πλαίσιο οι προγραμματισμένες πληρωμές τόσο των προμηθευτών όσο και των υπαλλήλων τους μπήκαν σε μία τροχιά καθυστέρησης. Πολλοί εξ αυτών, έδειξαν κατανόηση και μπράβο τους καθώς μέσα από την εμπιστοσύνη που έχει χτιστεί οφείλουν να επιδείξουν σύνεση μέχρι να περάσει ο σκόπελος. Ωστόσο, από την άλλη, υπάρχουν και εταιρίες που η οικονομική τους πορεία έχει ανοδική τροχιά. Πολλοί από τους επιχειρηματίες αυτών των εταιριών προσπάθησαν να ταυτιστούν με την οικονομική δυσκολία της εποχής και άρχισαν να συμπεριφέρονται στους υπαλλήλους και στους προμηθευτές ως πληγωμένοι από τη κρίση. Στη πραγματικότητα όμως οι επιχειρήσεις αυτές είναι απόλυτα υγιείς και οδεύουν την ανάπτυξη και την εδραίωση τους. Συνήθως τα θύματα αυτής της ακατανόητης υποκρισίας είναι οι υπάλληλοι. Τα τελευταία χρόνια, παρατηρούνται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στις πληρωμές των μισθών τους, άλλοτε ημερών και άλλοτε μηνών. Αυτά τα θύματα μπορεί να είναι ακόμα και υπάλληλοι που έχουν δείξει τον ζήλο τους με την εργασία τους, που εργάζονται και πέραν του ωραρίου …

«Ο ισοπεδωτισμός του ακαδημαϊκού πλουραλισμού»

Από τη Στράντζου Νάντια, Δασκάλα Ανήκεις στη γενιά των 20 και κάτι με 30 και κάτι… Μόλις ολοκλήρωσες τις «βασικές» σπουδές σου και αιτείσαι για τις μεταπτυχιακές ή μόλις ολοκλήρωσες τις μεταπτυχιακές σπουδές σου και αιτείσαι για μια ακόμη σχολή, για έναν ακόμη μεταπτυχιακό τίτλο, για ένα διδακτορικό, για ένα δεύτερο διδακτορικό… Ένας μετ’ εμποδίων δρόμος δίχως τέλος αυτός της ακαδημαϊκής μόρφωσης, κι όμως, τον βαδίζει ακριβώς η επόμενη γενιά από εκείνη των γονιών μας, για τους οποίους οι σπουδές ήταν επίτευγμα και άμεσα συνυφασμένες με την εύρεση εργασίας… Ενώ τη χαρά της απόκτησης ενός πτυχίου διαδέχεται το άγχος του τι θα πρέπει να κάνεις – και να σπουδάσεις- μετά, τρέχεις παράλληλα στον απέλπιδο στίβο της εύρεσης εργασίας, όπου τα ακαδημαϊκά σου προσόντα ζυγίζονται στην ίδια ζυγαριά με άλλων, ταχύτατων και ανήσυχων συλλεκτών προσόντων, για να καταλήξεις στο συμπέρασμα ότι δεν είναι αρκετά… Γυρίζεις στο σπίτι σου, κλείνεσαι στον υπολογιστή σου και ψάχνεις, με ακόμη μεγαλύτερη θέρμη, για τις επόμενες σπουδές… Καταθέτεις αιτήσεις… Βγαίνεις για καφέ με τους φίλους σου, συζητάς για έρευνα, στοιχεία στατιστικής, …

Eurovision 2016

Το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα ανακοινώθηκε την Πέμπτη 10 Μαρτίου από τον κρατικό σταθμό ΕΡΤ 1. Το Utopian Land από τους Argo είναι ένα Hip hop τραγούδι με έντονα στοιχεία ποντιακής μουσικής. Το συγκρότημα Argo αποτελείται από τους: Βλαδίμηρος Σοφιανίδης, Χριστίνα Λαχανά, Κανσταντίνος Τοπούζης, Αλέκος Παπαδόπουλος, Μαρία Έλμρους και Ηλίας Κεσίδης. Εσείς θα του δίνατε το πολυπόθητο δωδεκάρι; Οι στίχοι του τραγουδιού είναι:   We are the rise in the rising sun dance with us and have some fun We are the rise in the rising sun join with us for a Utopian Land Πλανήτης Γη 2016 – ότι και αν κάνουν η γένια μας θα τ’ αντέξει την προσφυγιά την έζησα μικρός κοιτάζω πίσω μα προχωράω εμπρός Σκούμε το πρωί – τσατεύω τα παιδία Πέραμ’ άψιμον και αχπάσταμε σην Ουτοπίαν Σα ούτον κόσμον κ’ εύραμε στερέα πάμε χαλάνουμε εκές σ εναν μερέαν We are the rise in the rising sun dance with us and have some fun We are the rise in the rising sun join with us for a Utopian Land …

Συμπόσιον | Δημήτρης Μαραμής

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΑΜΗΣ Σ Υ Μ Π Ο Σ ΙΟ Ν Μια μουσική παράσταση για τον Οίνο και τον Έρωτα, το νέο έργο του συνθέτη Δημήτρη Μαραμή, που παρουσιάζει την Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016 στην αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης» (Μ2) του Μέγαρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Το Συμπόσιον είναι ένα έργο με μελοποιημένα ποιήματα και κείμενα από τον Όμηρο μέχρι τον Καβάφη και τον Ρίτσο, με θέμα το κρασί και τον έρωτα. Το έργο αναδεικνύει την πολιτισμική και συμβολική αξία του κρασιού και του έρωτα στην αδιάκοπη πορεία της ελληνικής γλώσσας, στο μάκρος είκοσι πέντε αιώνων. Ο συνθέτης αντλεί το υλικό του από την εξαιρετική ποιητική τριλογία Ο Οίνος στην Ποίηση που εκδόθηκε για λογαριασμό του Ιδρύματος «Φανή Μπουτάρη» το 1995: […] στα Συμπόσια, στο κρασί και στη συντροφικότητα οι άνθρωποι αναζητούσαν την ευφορία και την ευθυμία… στους οινότευκτους στίχους, ο λυροπαίγνων, οιστρομανής και διθυραμβογενής Διόνυσος είχε εξέχουσα θέση, αφού η αρχική έμπνευση ερχόταν θεόθεν […] Ερμηνεύουν ο καταξιωμένος ερμηνευτής Δώρος Δημοσθένους και η ταλαντούχα τραγουδίστρια Μέλα Γεροφώτη ενώ συμμετέχουν ο βιολονίστας Κωνσταντίνος Παυλάκος και ο συνθέτης στο πιάνο. …

Είμαστε για τα καρναβάλια

Άνοιξε το τριώδιο, σφάξαμε τα γουρουνάκια μας για να τα ψήσουμε την Τσικνοπέμπτη και κάποιος στο σπίτι αγόρασε γαλακτομπούρεκο ή ακόμα καλύτερα μπορεί να το έφτιαξε. Θα βάλουμε ότι πιο άσχετο ρούχο έχουμε και θα βαφτούμε όσο πιο περίεργα μπορούμε. Ακόμα καλύτερα μπορούμε να φορέσουμε μάσκες ή περούκες. Η μουσική είναι τέρμα και το ξεβίδωμα σε μαγαζιά και δρόμους must. Ωχ, το ακούτε κι εσείς αυτό που ακούω; Ψίθυρος είναι; Δεν μπορώ να καταλάβω καλά. Η μουσική είναι δυνατά. Ας χαμηλώσει κάποιος, δεν ακούω τι θέλει να μου πει η φωνή. Φωνές πολλές, άγριες. Ακούω την χροιά της φωνή τους. Είναι αγανακτισμένη φωνάζουν. Κάποιον δεν θέλουν. Κάποιους δεν θέλουν. Δεν μπορώ να προσδιορίσω την εθνικότητα αυτών των φωνών. Είναι Γάλλοι; Έλληνες; Γερμανοί; Μάλλον είναι πολλοί. Είναι Ευρωπαίοι που φωνάζουν και δεν θέλουν κάποιον. Μπορεί να σταματήσει αυτή η μουσική; Ακούω νομίζω αυτόν τον κάποιον να μιλάει. «Το όνομα μου είναι πρόσφυγας. Το επίθετο μου κατατρεγμένος. Με ξερίζωσαν από τον τόπο μου. Άγρια με τράβηξαν δίχως να προλάβω να αντιδράσω. Πώς να προλάβω να αντιδράσω; Το …

Το αντικλείδι της εμπιστοσύνης…

Παρόλο που η εργασία μου αφορά στην ναυτιλία, τα διυλιστήρια πετρελαίου, τη διανομή πετρελαιοειδών και των ανεφοδιασμό των πλοίων η έμπνευση και η θέληση μου εστιάζει στον προβληματισμό στο πεδίο της εμπιστοσύνης. Πρόκειται για μια αξία η οποία έχει τεράστια δύναμη ωστόσο εκλείπει πολύ. Όλοι μας έχουμε ανάγκη να εμπιστευτούμε, να μοιραστούμε, να στηριχτούμε. Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν την εμπιστοσύνη. Υπάρχει άραγε; Και αν ναι πόσο διαρκεί; Τα παραπάνω ερωτήματα είναι πολύ δύσκολο να απαντηθούν. Διότι στην περίπτωση θετικής απάντησης τα αντίθετα επιχειρήματα που αριθμούνται είναι πολλά. Η έλλειψη της εμπιστοσύνης δημιουργεί ένα «κράτημα» στις σχέσεις, όλων των ειδών. Ωστόσο είναι πιο ασφαλές να μην υπάρχει «τυφλή» εμπιστοσύνη διότι καμιά φορά δεν βλέπουμε γενικότερα μπροστά μας με αποτέλεσμα να απογοητευόμαστε. Επιπλέον, η εκάστοτε απογοήτευση δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό κλείδωμα, το οποίο για να διαλυθεί απαιτεί πολύ κόπο και πολλές θυσίες. «Η εμπιστοσύνη με σύνεση, αξιολογεί την πιθανότητα προδοσίας, αναγνωρίζοντας ότι είμαστε όλοι ευάλωτα πλάσματα που μπορεί να προδώσουν σε κάποιες πιο αδύναμες στιγμές. Ρεαλιστικά, είναι πιθανό ότι οποιοσδήποτε από εμάς θα μπορούσε να προδώσει κάποιον …

Αφιέρωμα στον Ανδρέα Οικονόμου

Η δημιουργική ομάδα του Thessdenthess ξαναχτυπά με αφιέρωμα διότι το πνεύμα στις μέρας μας αδυνατεί! Το συγκεκριμένο αφιέρωμα έχει ως έρεισμα έναν Άνθρωπο της Μακεδονίας και ειδικότερα της Θεσσαλονίκης. Μπορεί να έχει περίπου 4000 διαδικτυακούς φίλους ωστόσο στην πραγματικότητα ο αριθμός είναι πολλαπλάσιος! Συγκεντρώνει όλα εκείνα τα απαραίτητα συστατικά ώστε να αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια πνευματική όαση στις μέρες μας. Ο λόγος για τον Ανδρέα Οικονόμου. Ο Ανδρέας Οικονόμου γεννήθηκε το 1956 στην Περιστερά Θεσσαλονίκης. Σπούδασε Μαθηματικά και Ψυχολογία στη Θεσσαλονίκη και το Παρίσι. Εξειδικεύτηκε στα Καθαρά Μαθηματικά, τη Διδακτική των Μαθηματικών και την Εξελικτική Ψυχολογία. Έχει άδεια άσκησης επαγγέλματος Ψυχολόγου και είναι Εκπαιδευτής Εκπαιδευτών Ενηλίκων του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. Επιπλέον, διαθέτει πλούσια διδακτική εμπειρία: δίδαξε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και στο ΑΤΕΙΘ Μαθηματικά, συνεργάστηκε με το Ανοικτό Πανεπιστήμιο στο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Ενηλίκων και δίδαξε σε δεκάδες προγράμματα κατάρτισης ενηλίκων και επιμόρφωσης εκπαιδευτικών. Διαθέτει, επίσης, σημαντική ερευνητική εμπειρία συμμετέχοντας σε διεθνή και ελληνικά ερευνητικά προγράμματα και έχοντας δημοσιεύσει δεκάδες μελέτες σε έγκυρα ελληνικά και ξένα περιοδικά και βιβλία. Σήμερα διδάσκει Ψυχολογία, Παιδαγωγική και Συμβουλευτική στην Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και …