All posts filed under: Thessdenthess

Παρουσίαση των ερευνών από τη δημιουργική ομάδα του thesdenthess.gr

Η απλότητα στο «σχήμα» των επιλογών

Γράφει η Νάντια Στράντζου Ας υποθέσουμε ότι σκοπεύετε να παρευρεθείτε σε μια επίσημη εκδήλωση και έχετε φανταστεί τον εαυτό σας να φορά ένα εντυπωσιακό «κόκκινο φουστάνι». Πηγαίνετε λοιπόν στην αγορά, με την πρόθεση να το βρείτε και να το αποκτήσετε. Η αναζήτηση αυτή ξεκινά πάντα με πηγαίο ενθουσιασμό και ένα «θέλω» ισχυρό και ανυποχώρητο. Αυτό το κρατάμε! Κι ενώ ψάχνετε για αυτό που πραγματικά θέλετε, βρίσκεστε ξαφνικά μπροστά από μια βιτρίνα με ένα «πράσινο φουστάνι». Ξέρετε ότι δεν ήταν αυτή η αρχική σας επιλογή. Ξέρετε ότι αυτό το φουστάνι δεν πληροί τις προδιαγραφές σας. Το δοκιμάζετε ωστόσο. Επειδή είναι πολύ όμορφο. Επειδή είναι ακριβό. Επειδή είναι εντυπωσιακό. Επειδή, επειδή, επειδή.. Στο σημείο που βρίσκεστε, υπάρχουν δύο επιλογές: η πρώτη είναι να «αγοράσετε το πράσινο φουστάνι» και να συμβιβαστείτε με το γεγονός ότι αυτό θα φορέσετε. Το επιλέξατε με πλήρη ελευθερία και μέσα από έναν μακρύ κατάλογο με «επειδή», διαγράφοντας το αρχικό σας ανυποχώρητο «θέλω». Προσοχή όμως! Θα πρέπει να γνωρίζετε – και να είστε απόλυτα συνειδητοποιημένοι- ότι αυτό το φουστάνι δεν θα γίνει ποτέ το …

Αδιαπραγμάτευτα…

Επειδή είδα τον ήλιο να δύει και να ανατέλλει απαλά πατώντας νότα νότα τον ήχο του κύματος σε όλη του την τελειότητα μόνο δίπλα στη θάλασσα   Επειδή ένιωσα τρικυμίες και φωτιές ανθρώπινες να γαληνεύουν στο άκουσμα μόνο μιας φωνής μ’ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά μ’ένα ζευγάρι μάτια   Επειδή είδα μάτια να κλείνουν και να δακρύζουν με μελωδίες, ποιήματα, το θρόισμα των φύλλων το γέλιο και το κλάμα των παιδιών   Επειδή πιστεύω στα θαύματα που κρύβει μέσα της η κάθε μοναδική μας μέρα και θαυμάζω τη σοφία της απλότητας   Επειδή τα ουσιώδη αποκτούν σπουδαίο νόημα μόνο στο πέρασμα του χρόνου και η υγιής συντροφικότητα γίνεται αξία σπάνια και δυσεύρετη   Επειδή αγαπώ τη ζωή… Τη διδακτική μορφή των λαθών και του πόνου Τη δυναμική της πνευματικής ηρεμίας…   Γι’αυτό δε συμβιβάζομαι.    

Το ανθρώπινο είδος

Γράφει η Καλλιρρόη Νικολάου… Γράφοντας  τη «Γλύκα της πίκρας» εντυπωσιάστηκα από τη μεγάλη ποικιλία στους χαρακτήρες των ανθρώπων. Ποια είναι άραγε η προσήκουσα προσέγγιση στο ερώτημα «ποιο το σύγχρονο ανθρώπινο είδος;» Στα κοινωνικά δίκτυα παρατηρώ την πλειονότητα των ανθρώπων να κάνουν συνεχώς tests προσωπικότητας, τι ήταν στην προηγούμενη ζωή, ποιο είναι το επάγγελμα των ονείρων τους, αν θα ήταν ζώα τι είδος θα ήταν, αν ήταν αντικείμενο ποιο ακριβώς θα ήταν, πότε θα παντρευτούν, με ποιο διάσημο μοιάζουν και πολλά άλλα. Πόσα λόγια και ανούσιες κινήσεις χρησιμοποιεί κανείς για να κρύψει την αλήθεια του; Όλα αυτά δείχνουν μια ανάγκη για «ψεύτικη» αναζήτηση και εφησυχασμό, αφού όλοι θα κρυφτούν πίσω από τα παραπάνω αποτελέσματα των τεστ ως ανώτεροι και καυστικοί. Όμως η αλήθεια βρίσκεται αλλού · Η ποιότητα και η προσωπική δουλειά που έχει κάνει ή μπορεί να κάνει ο καθένας με τον εαυτό του, είναι κτήμα του καθενός. Έτσι αντιλαμβάνομαι ότι όλοι σκέπτονται και πράττουν τόσο διαφορετικά που σ’ εκείνο το σημείο ακριβώς χρειάζεται η ψυχραιμία διαχείρισης αυτής της διαφορετικότητας για την ορθή λήψη αποφάσεων! …

Καρδιάς φορτία…

Γράφει η Νάντια Στράντζου Υπάρχουν μέρες κακές, μέρες που νιώθουμε να μην έχει τέλος το τέλμα μέσα μας… Αυτές οι μέρες δεν κάνουν διακρίσεις. Υπάρχουν για όλους, μικρούς και μεγάλους. Σαν να είναι αναφαίρετο δικαίωμα της ανθρώπινης φύσης… Εχθές οι μαθητές μου είχαν ακριβώς μια τέτοια μέρα… Στο τελευταίο διάλειμμα μάλωσαν πολύ για ασήμαντες αφορμές. Όλοι με όλους. Ήρθαν λοιπόν σε εμένα, προσπαθώντας να μου εξηγήσουν τι είχε συμβεί. Ήταν τόση η μεταξύ τους ένταση, που στάθηκε αδύνατο να καταλάβω, όσο κι αν προσπαθούσα. Αντάλλασσαν φωνές και προσβολές χωρίς τέλος. Τη λύση έδωσε το σωτήριο κουδούνι! Έφυγα από το σχολείο τρομερά προβληματισμένη. Οδηγώντας, παρατηρούσα ανάλογες στιγμές στο γύρω μου περιβάλλον: καυγάδες για τα διπλοπαρκαρίσματα, κόρνες στα φανάρια, φωνές… Σήμερα, αμέσως μετά την πρωινή προσευχή, ζήτησα από τους μαθητές μου μια ιδιόμορφη χάρη: να αλλάξουν τη σχολική τσάντα τους με του διπλανού τους και να την κουβαλήσουν για λίγη ώρα. Τα πρώτα σχόλια ήρθαν, σχεδόν άμεσα, από έναν μαθητή που δεν είχε «ζευγαράκι», και έτσι άλλαξε την τσάντα του με τη δική μου: «Κυρία, είναι δυνατόν …

Η γλύκα της πίκρας…

Γράφει η Καλλιρρόη Νικολάου Το συγκεκριμένο άρθρο δημιουργήθηκε για προσωπική χρήση. Όσοι σκοντάψετε εδώ, ελπίζω να βρείτε μια σπίθα ικανή να ξυπνήσει την φωτιά της αγάπης μέσα σας… Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πώς θα βιώνατε την αντιστροφή των γεύσεων κατά βούληση; Πολλές φορές στη ζωή μας η ανατροπή λειτουργεί ως λύση, δηλαδή το κλισέ που λέγεται πως πίσω από κάτι κακό κρύβεται κάτι καλό, ενδέχεται να μην είναι παρηγοριά, αλλά πραγματικότητα. Επιστήμονες στις ΗΠΑ κατάφεραν για πρώτη φορά να αντιστρέψουν τις γεύσεις των τροφών κατά βούληση, επεμβαίνοντας στον εγκέφαλο πειραματόζωων, έτσι ώστε αυτά να νιώθουν πικρή γεύση, όταν έτρωγαν κάτι γλυκό και το αντίστροφο. Το επίτευγμα αποδεικνύει ότι η γεύση είναι «καλωδιωμένη» στον εγκέφαλο. Πώς; Αν χειραγωγήσουμε τα κατάλληλα εγκεφαλικά κύτταρα. Ωστόσο, δεν εξηγούνται όλα με την επιστήμη. Η ζωή είναι πολυσύνθετη, επομένως απαιτείται πολυπαραγοντική θεραπευτική προσέγγιση των δυσκολιών. Απαιτούνται  εκτός της φυσικής κατάστασης προσόντα, όπως η εξυπνάδα∙ Πολύ σημαντικό να ξέρεις να μιλήσεις τη στιγμή που πρέπει, να πεις αυτό που χρειάζεται και να τους καθηλώσεις όλους. Να έχεις σταθερές βάσεις, καλή ανατροφή, σωστές χαρακτηρολογικές δομές …

Να αποδεχόμαστε ό,τι δεν μπορεί να αλλάξει…

Ημέρες σαν αυτές που διανύουμε, εβδομάδες με πρωτοφανή σημεία των καιρών, έρχονται διδακτικότερα από όσο μπορούμε να εικάσουμε…Πόσο μάλλον όταν έρχονται για να μείνουν, παραπάνω από όσο θα μπορούσαμε να υπολογίσουμε! Θερμοκρασίες υπό το μηδενός και ακραίες χιονοπτώσεις να παραλύουν τη χώρα, ενώ μέσα μας ένα παράξενο τρενάκι εναλλαγής σκέψεων και διαθέσεων δε λέει να σταματήσει την ασταθή πορεία του… Εντάξει, ας το παραδεχτούμε… Στην αρχή, είχε πλάκα να μπορείς να ξεκλέψεις μια μερούλα δουλειάς ή να μη χρειάζεται να ρυθμίσεις νωρίς το ξυπνητήρι…Στην αρχή… Έπειτα, μίλησε η συλλογική σου συνείδηση: Και όλοι αυτοί που δεν έχουν μια στέγη; Ακόμη συνηθέστερα, θέρμανση; Νερό; Πόσο διαφορετικά αναγκάζεσαι να ζήσεις στερούμενος τα βασικά, και πόσο λίγες ευκαιρίες έχεις στην τόσο μοναδική ζωή σου να το καταλάβεις… Είναι κοινός τόπος το γεγονός ότι ζούμε σε μια χώρα στην οποία οι κρατικοί μηχανισμοί παραλύουν σε κάθε κατάσταση έκτακτης ανάγκης… Σταδιακά, οι δρόμοι έγιναν απροσπέλαστοι και όλοι εμείς οι τυχεροί, οι έχοντες στέγη, τροφή και νερό, οδηγηθήκαμε σε μια κατάσταση ιδιότυπου εγκλεισμού, με μικρές και ολιγόχρονες δυνατότητες φυγής… Προσωπικά, τα …

5 στους 10 θεωρούν το gigabyte έντομο!

  Η δημιουργική ομάδα ερευνητών του THESSDENTHESS.gr σε αυτή την κατηγορία θα σας παρουσιάζει οτιδήποτε εντάσσεται στο πλαίσιο state of art της επιστήμης αλλά και της πρακτικής.   Σε δείγμα περίπου 400 ατόμων ηλικίας 45 με 75 ετών, στην περιοχή της Θεσσαλονίκης διεξήγαγε έρευνα με προσανατολισμό την διερεύνηση της γνώσης σε θέματα τεχνολογίας. Η κύρια έμπνευση ήταν μια παρόμοια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσινγκτον στην Αμερική.   Το 13% απάντησε ότι το gigabyte είναι έντομο. Το 21% δήλωσε ότι το USB είναι ευρωπαϊκή χώρα. Το 16% νόμιζε ότι MP3 είναι το όνομα ρομπότ από τον Πόλεμο των Άστρων. Το 22% απάντησε ότι ο όρος software χρησιμοποιείται για μαλακά, άνετα είδη ρουχισμού. Το 9% των ερωτηθέντων απάντησε ότι το HTM είναι ασθένεια που μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή ενώ πρόκειται για γλώσσα προγραμματισμού για το Διαδίκτυο. Το 19% θεωρούσε ότι Blue-ray είναι είδος σαλαχιού.