Απόψεις, Κοινωνία
Σχολιάστε

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

Γράφει η Νάντια Στράντζου…

Μεγάλη Πέμπτη, Κόκκινη

Μείξη δακρύων και Θυσίας

Μεγάλη, Κόκκινη διαδρομή 

Προς τους εκάστοτε σταυρούς σου

Μα όσο κι αν στάθηκες στωικά

Δίπλα στα όνειρα

Όσο κι αν το προσπάθησες 

Με το Σωστό και τις Επιλογές

Δεν λέει να φανεί η Ανάσταση…

Εσύ ακόμη σηκώνεις μάτια να δεις Ουρανό

Κι ελπίζεις με ελπίδες απέλπιδες…

Ταλαιπωρημένες από τον χρόνο 

Και τις ατέλειωτες διαδρομές

Υψώνεις τα χέρια, να έρθουν να σε σταυρώσουν

Τα δύο καρφιά τα μάτια Του

Αυτοεπίγνωση λαθών

Αμαρτιών κατανόηση…

Με τόση προθυμία , ξανά και ξανά

Στην ίδια της αμφιβολίας Σταύρωση

Στην ίδια αναμονή του μαρτυρίου…

Και να’ ναι άνοιξη

Και να προσεύχεσαι…

Να’ ναι σαν θαύμα όμορφη η θάλασσα

Πορτοκαλιά τα φυλλώματα κι όλο ευωδία το Όρος των Ελαιών σου…

Μα Έλεος κανένα.

Σταμάτησαν να βγαίνουν νυχτολούλουδα στις ρωγμές του χρόνου

Θα΄ρθει μέρα…ηρεμείς την ψυχή σου…

Θα λάμψουν κάτω από τον ήλιο του Απόλυτου

Όσα θα έχουν απομείνει θραύσματα ψυχής

Εώς τότε, αδιαμαρτύρητα κι αέναα

Πορεύσου, γλυκύ μου έαρ

Μοναχικά τον δρόμο των Σταυρών Σου…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.